Veel scholen zijn ooit door ouders opgericht. Dat ouders scholen konden oprichten hebben wij te danken aan de schoolstrijd, zo’n honderd jaar geleden. Na de schoolstrijd werden alle scholen gefinancierd door de overheid. In veel landen is die mogelijkheid er alleen voor openbare scholen, dat zijn scholen die door de overheid in stand worden gehouden. Doordat alle scholen aanspraak kunnen maken op geld van de overheid, ontstond in ons land een zeer gevarieerd onderwijs- aanbod.

Mijn vader zat in mijn schoolbestuur, eerst van mijn basisschool en later van mijn middelbare school. Na de eerste klas was dat zelfs de reden dat ik van school veranderde. De Kerckeboschschool in Zeist had te weinig leerlingen. Met de overplaatsing van een aantal leerlingen naar die school, werd de school weer levensvatbaar. Zo probeerden groepen ouders met elkaar te zorgen voor de instandhouding van scholen.

Tegenwoordig is het oprichten van een school bijna onmogelijk. Je moet aan talloze voorwaar- den voldoen en het is een complexe en tijdrovende weg. Als het al zo ver komt, zijn je kinderen waarschijnlijk van school af.
Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Ook nu zitten ouders niet stil. Nog steeds nemen zij hun verantwoordelijkheid als de school die voor hun kind geschikt is, niet bestaat. Ouders blijven zoeken naar mogelijkheden, omdat zij zich verantwoordelijk voelen voor hun kind en zijn of haar kansen voor de toekomst.
Op dit moment ondersteun ik een groep ouders van kinderen die zich inzet voor een ‘autiklas’ op de basisschool.* Het gaat om kinderen waarvoor onderwijs op maat, of zelfs individueel onder- wijs, noodzakelijk is om zich te kunnen ontwikkelen. Daarvoor zijn er bijzondere aanpassingen nodig in de structuur van een school. Scholen kunnen of willen daaraan niet voldoen.

Goed onderwijs voor ieder kind staat in Amsterdam immers hoog in het vaandel

Helaas lijkt deze hechte groep strijdbare ouders niet opgewassen tegen bestaande wet- en regelgeving. Een leerplichtwet die het recht opgoed onderwijs in de weg staat. Geen toegang tot het onderwijsbudget voor hun kind, als hun kind niet meer op een school staat ingeschreven. Geen medewerking van het ministerie van OCW, dat zich simpel op het standpunt stelt dat er voor ieder kind al een school is. De ouders slagen er, na jaren strijd, maar niet in om binnen de gevestigde orde voldoende gewicht in de schaal te leggen.

Dan neemt een lid van de gemeenteraad van Amsterdam de kinderen van deze ouders onder zijn hoede. Hij vraagt zijn stad om zich ten volle in te zetten voor een autiklasje. Goed onderwijs voor ieder kind staat in deze stad immers hoog in het vaandel. Wee degene die daarbij in de weg denkt te kunnen staan. Die onverschrokken Amsterdamse vechtlust kan het onderwijs goed gebruiken. Dank, raadslid Amsterdam en welkom in Den Haag, oud-wethouder. Er is veel werk aan de onderwijswinkel.

* Kijk voor een link naar het filmpje op www.balansdigitaal.nl