Aan het begin van een nieuw tijdperk. Meer kinderen dan ooit zitten zonder onderwijs thuis en het lijkt er op dat de minister ook in de Eerste Kamer de handen op elkaar krijgt voor haar Wet Passend Onderwijs. Die wet zou aan de misstand van thuiszitters een eind moeten maken. Zal het gaan lukken om met een positieve inslag deze wet samen tot een succes te maken?

Over dat samen loopt nu een heftige discussie. Alom is men van mening dat de rechten van ouders en kinderen er in de wet er maar bekaaid van afkomen. De wet hakt een aantal lastige knopen, enkel door de macht over de kinderen die extra ondersteuning nodig hebben zoveel mogelijk over te laten aan schoolbesturen. Het is zeer de vraag of de nieuwe verdeling van ‘machten’ zal leiden tot een eerlijke verdeling van ‘rechten’.

Als met samen ook wordt bedoeld ouders en school, dan is de eerste voorwaarde dat er sprake is van gelijkwaardigheid. Voor gelijk- waardigheid is kennis nodig; kennis is macht. Ouders hebben vaak geen kennis en dus ook geen macht. Juist daardoor ontstaan conflicten; ouders missen de boot en voelen zich onvol- doende gerespecteerd. Dwarsliggende ouders ontvangen de rekening en worden soms zelfs belaagd door leerplichtambtenaren, Jeugdzorg en Raden voor Kinderbescherming.

Voor samen aan het werk met ieder die kindbe- trokken is, zijn goede afspraken nodig. Afspra- ken die duidelijk maken wat van al die kindbe- trokkenen mag of moet worden verwacht. Wie beslist waarover en op welk moment? Dat lees je niet in de wet. De minister noemt haar wet dan ook één van ‘werk in uitvoering’. Het onderwijs- veld krijgt te maken met een onderwijsvernieu- wing passend onderwijs, terwijl een goede instructie ontbreekt over hoe je dat doel kunt bereiken. Schande dat een wetgever dergelijk broddelwerk aflevert en het aan het onderwijs- veld overlaat om de gaten te repareren!

De twee zeiljongens hadden recht op Passend Onderwijs. Ze stonden op een school ingeschre- ven, maar de school schoof de twee jongens als twee ‘Zwarte Pietjes’ door. Zo doe je dat als je niet bereid bent om je voor een kind met een beperking in te zetten.

Schande dat een wetgever dergelijk broddelwerk aflevert en het aan het onderwijsveld overlaat om de gaten te repareren!

Komend jaar zal ik de columns gebruiken om kennis en ervaring te delen. Ik zal ook het land intrekken om vragen te beantwoorden en ouders te informeren over hun rechten en die van hun kinderen in het onderwijs. Zo zou het mogelijk moeten zijn om ouders in staat te stellen op te komen voor hun kinderen. Met kennis zijn ouders partij. Met een nieuw evenwicht tussen ouders en school kunnen veel conflicten worden.

Geschreven in opdracht van www.balansdigitaal.nl