Ouders op de barricade. We beseffen niet half hoeveel we kunnen bereiken als we samenwerken. Daar kwam ik achter toen onze zoon naar groep 8 van de basis- school ging en de school uit zijn voegen begon te barsten. Om die reden werd zijn groep 8, samen met groep 7, onderge- bracht in twee lokalen van een depen- dance van een middelbare school. Ik belde de wethouder om te vragen hoe lang het ging duren voordat er op de locatie van de basisschool noodlokalen zouden zijn geplaatst. De wethouder gaf aan dat uitbreiding van de basisschool niet de bedoeling was omdat er op de school voor voortgezet onderwijs sprake was van leegstand.

Dit antwoord van de wethouder was het begin van de ‘schoolstrijd’ in het dorp waar ik woon. Een groep ouders, afkom- stig van verschillende basisscholen, vormden een actieteam. In de jaren daarna werden meer ouders gemobili- seerd. Het actieteam bleek te beschikken over een zeer efficiënt en uitgebreid netwerk via de medezeggenschapsraden en ouderraden, de ledenbestanden van de sportverenigingen en de vrijwilligers van het Timmerdorp die van aanpakken weten. Een medewerker van de Neder- landse Katholieke Oudervereniging schreef over onze acties een artikel dat hij de naam meegaf: Parent Power! Hij had gelijk. Onze gemeenteraad kon niet om de ouders heen. De afgelopen jaren zijn miljoenen geïnvesteerd in onze schoolge- bouwen. Als ik door ons dorp fiets, denk ik voldaan: ziezo!

Ouders hebben een fantastisch instru- ment dat wij veel te vaak onbenut laten. Ouders zijn samen sterk! Ik zie die kracht als ik kijk naar de ouders van een mede- zeggenschapsraad in Enschede die al meer dan twee jaar vechten voor medezeggenschap op de school van hun kinderen. Niet altijd staan schoolbesturen open voor de bemoeienis, en de inspraak van ouders en worden de verplichtingen op grond van de Wet Medezeggenschap Scholen naar behoren nageleefd. Het is van belang dat ouders dan opstaan, zich verenigen, hun kennis verdiepen en als gelijkwaardige partners met de school het gesprek aangaan. Uit onderzoek van de

Alarmfase 1. Het is hoog tijd om het tij te keren

onderwijsinspectie blijkt dat goede medezeggenschap een graadmeter is voor de onderwijskwaliteit op school.
Op dit moment staan wij aan de voor- avond van een megaproject in het onderwijs: de invoering van de Wet Passend Onderwijs. Deze wet brengt mee dat er zal worden gesleuteld aan ons onderwijsstelsel. Het bouwwerk dat ons onderwijs vormgeeft zal zeer ingrijpend worden aangepast. Onze gewone scholen zullen verantwoordelijk worden voor Passend Onderwijs voor kinderen met een beperking. De rugzak verdwijnt en de clusters 3 en 4 van het speciaal onderwijs worden opgeheven. Een drastische verbouwing die zal worden uitgevoerd zonder dat er voldoende financiële middelen beschikbaar zijn om de benodigde materialen en instrumenten aan te schaffen. Het gebouw van ons onderwijs wankelt dan ook op haar grondvesten.

Tijd voor actie. Het is alarmfase 1. Het is hoog tijd om het tij te keren. Ouders verenigt u. Sluit u aan bij Balans of andere initiatieven op het gebied van ouderver- tegenwoordiging. Onderwijs betekent dat alle kinderen kansen moeten krijgen, niet alleen die kinderen die door de natuur goed zijn bedeeld. Immers, onderwijs is voor onze kwetsbare kinderen van nog meer belang, omdat zij moeten leven met een beperking en daardoor bij voorbaat op achterstand staan. Ouders, laten wij ten strijde trekken om oude waarden nieuw leven in te blazen. Ouders, op de bres voor de barmhartigheid, de onbaat- zuchtigheid en de geborgenheid voor deze kinderen. Begrippen uit vervlogen tijden die hoognodig weer op de agenda moeten.

‘Is dit het land waarin ik wil leven?’, vroeg mijn dochter mij laatst. Ik antwoordde haar wat mijn moeder mij geantwoord zou hebben: ‘Rug recht en handen uit de mouwen’. Blijf geloven in Parent Power. Ik geloof in die verborgen krachten. Ik doe dan ook weer mee!

Geschreven in opdracht van www.balansdigitaal.nl