Een column voor Arga… Da’s mooi, maar nog mooier zou zijn een Liber Amicorum, een ‘boek van vrienden’. Arga verdient een Liber Amicorum, maar niet geschreven door vakgenoten. Het zou een boek moeten worden met verhalen van al die kinderen die dankzij Arga, de ontembare strijder voor het kind met een beperking, een kans hebben gekregen op meer toekomst. Het zou een Vriendenboek moeten worden met verhalen van wonderen die geschieden als dat kind, dat maatschappelijk gezien is afgeschreven of weggezet, alsnog een kans krijgt om zich goed te ontwikkelen. Arga kon en kan niet werkeloos toezien als de rechten van de kwetsbaren onder ons worden geschonden. Zij accepteert niet dat er mensen zijn die op grond van hun ‘anders-zijn’ worden buitengesloten. Arga heeft een feilloos rechtsgevoel. De normen die haar leven bepalen zijn niet aangeleerd op de juridische faculteit van een van onze universiteiten. Haar rechtsgevoel is universeel en van alle tijden en ligt aan de basis van het streven van de mensheid naar een beschaafde samenleving. Arga is een geboren advocaat voor de rechten van ieder mens! Die rechten zijn een kwetsbaar bezit. Soms grijpt de angst om mijn hart en ben ik bang dat wij op dit moment te veel verliezen. De angst dat er een generatie opgroeit met het idee dat er tweederangs burgers zijn waarvoor andere regels en rechten gelden. Dat de nieuwe generatie onvoldoende leert en ervaart dat loyaliteit in een samenleving zoete vruchten voortbrengt en mensen bindt.

Door Arga weten we dat er altijd mensen zullen zijn die opstaan als zwaar weer dreigt

Door Arga weten we dat er altijd mensen zullen zijn die opstaan als zwaar weer dreigt. De schipper die alert is als de stilte op het water wordt verstoord doordat de golven tegen het schip slaan en het water langzaam donker kleurt. De goede schipper die de opkomende storm herkent aan de bries die opsteekt. Die zijn rug recht, zijn tuig controleert en zijn blik richt op de einder. Hij zet alle zeilen bij om behouden de haven te bereiken. Arga is zo’n schipper. Zij is van ‘weer en wind’. Met haar als bemanning werd Balans van een klein bootje een zeewaardig schip! De tijd is gekomen dat zij het roer aan anderen kan overlaten, zelfs nu bij zwaar weer. Arga vroeg mij een maandelijkse column te schrijven. Dankzij deze column kreeg ik een uitweg voor de last die zo op mij drukt: de wetenschap dat rechten van dat zo kwetsbare kind soms met voeten worden getreden. Arga: dank en heb vertrouwen, de strijd gaat door!

In opdracht van www.balansdigitaal.nl