Lang geleden was ik docent. Niet van kleine, maar van grote kinderen. Studen- ten die de eerste uren van de dag soms nog laveloos in de collegebanken hingen. Een fantastische uitdaging. De kunst om in hun brein iets te zaaien dat pas vele jaren later tijdens een werkzaam leven tot bloei zal komen. En toen kwam onze tweeling.

Vijf kinderen onder de zes jaar is te veel voor een oppas. Met een brok in mijn keel nam ik afscheid van mijn studenten; ik kreeg thuis mijn eigen klasje. Kleine kinderen worden groter. Inmiddels heb ik al weer jarenlang een nieuwe klas. In de dossierkast op mijn kamer zitten mijn leerlingen. Ditmaal leerlingen van alle leeftijden en overal in het land. Zij kennen mij soms niet. Misschien horen ze aan tafel hun ouders praten over ‘de advocaat’, maar ze weten vaak niet dat ik soms heel intensief betrokken ben bij hun leventje. Ik heb de zorg voor hen en ben alle dagen bezig om te zoeken naar kansen zodat zij zich zo goed mogelijk kunnen ontwikkelen.
Ik heb een bijzonder klasje. De leerlingen vallen maatschappelijk gezien uit de toon. Met alle kinderen is wat.

Maar ik zie hun mogelijkheden en ben trots op de strijd die ze leveren om tot hun recht te komen. Wie aan mijn leerlingen komt, komt aan mij. Het probleem is dat mijn klasje groeit. Dagelijks melden zich nieuwe leerlingen aan die ook een plekje nodig hebben. Ouders, belangenverenigingen, schoolbe- sturen, leerplichtambtenaren, onderwijs- consulenten komen voor advies. Ik moet alle zeilen bijzetten om het te bolwerken en de angst groeit dat er één aan mijn aandacht ontsnapt. ’s Nachts lig ik te draaien in bed. Ik zie dat Jeroen bijna van zijn stoel valt en Piet al half uit het raam hangt. Ik kan de slaap soms niet vatten. Twee jaar lang ben ik regelmatig op bezoek geweest bij de bazen van het Ministerie van OCW met het verzoek om ondersteuning. Samen met Irene Tulle- mans van Stichting Onderwijsklachten.nl. Wij hebben laten weten dat het zo niet langer kan en dat wij assistentie nodig hebben. Helaas is het geld op, ook voor deze kinderen die aan hun laatste kansen bezig zijn.

Goed onderwijs en kansen voor alle kinderen. Dat is waar het om gaat

En toen was daar een oudervereniging. Deze oudervereniging zet zich al jaren in om ouders te helpen als hun kinderen op school tegen problemen aanlopen. Zij zagen dat ik het moeilijk had en boden mij ‘hun’ Dik Berkhout om mij te komen helpen. Twee weten meer dan één en samen sta je sterker. Dik ken ik ook al jaren. Dik is ook onderwijsjurist en wij spreken elkaar vaak over het vak. Toen Joke Sperling dat hoorde, gaf ze aan dat zij wel wilde meedenken. Dat was heel goed nieuws, want Joke weet veel en kent de onderwijswetten op haar duimpje. Joke was een collega van mij toen we les gaven aan de universiteit. Ze ging daarna met haar Amerikaan de wereld over en
gaf haar kinderen thuisonderwijs, een onderwijsvorm die in Amerika goed staat aangeschreven. Joke begreep niet waarom die vorm van onderwijs in Nederland verboden is. Zij besloot dat uit te zoeken en schreef daar een proefschrift over. Op 14 oktober aanstaande verdedigt zij dit proefschrift aan de Erasmus Universiteit. Haar conclusie is ‘dat de overheid ouders niet moet weigeren hun kinderen zelf te onderwijzen, vooral niet als er voor die kinderen geen passend onderwijs beschikbaar is!’

Mijn kantoor heeft mij altijd gesteund, maar ziet ook dat mijn klas te groot wordt. Mijn baas Martin Rensen weet ook dat er voor al die leerlingen meer nodig is dan ons advocatenkantoor in Alkmaar kan bieden. Ik zal afscheid nemen van mijn dierbare collega’s. Met hun steun zal ik mijn klas onder mijn arm nemen en als advocaat gaan werken voor een nieuwe stichting met de naam: Stichting Juridi- sche Dienstverlening Onderwijs. Een stichting die iedereen wil helpen die ernaar streeft om het recht op onderwijs te bevorderen. Ik weet dat onze stichting de eerste jaren hard zal moeten ploeteren om het hoofd boven water te houden, maar ik weet ook dat velen ons steunen. De tijd is rijp. Ook leerlingen/studenten moeten over voldoende deskundigheid kunnen beschikken om hun recht op onderwijs te beschermen. Een kritische deelnemer komt uiteindelijk de kwaliteit van het onderwijs ten goede. Goed onderwijs en kansen voor alle kinderen. Dat is waar het om gaat.

Geschreven in opdracht van www.balansdigitaal.nl